ครั้งหนึ่ง...ในชีวิตลูกผู้ชาย

ไม่อนุญาตให้อ่านไดอารี่หน้านี้

Posted on Mon 30 Apr 2007 20:41

ฮือออ T_T ขอบคุณแม่นะมากๆๆเลยนะคะ
อ่านที่เขียนให้หวานแล้ว แทบน้ำตาซึม...



พอตั้งสติได้ หวานก็พอเข้าใจแล้วหละค่ะ
ส่วนนึงเป็นเพราะพยายามเข้าใจเค้ามาหลายครั้งแล้ว
และอีกอย่างคือ ..เริ่มชินแล้วด้วยค่ะ


ไม่รู้สิ.. คิดมาไปเราก็ทุกข์อยู่คนเดียว
เค้าไม่เห็นจะรับรู้ หรือทุกข์ร้อนอะไร

ถ้าทำใจยอมรับให้ได้ เราก็จะไม่เดือดร้อน

อยุ่ที่ตัวหวานเองแท้ๆเนอะ ^^"
   
Wed 2 May 2007 21:41 [7]

พี่บังเก่งมากๆเลยค่ะ อย่างนี้สิลูกผู้ชายตัวจริงเนอะ ^^
   
Wed 2 May 2007 18:28 [6]

ลืมตอบ ไม่กล้าบอกรหัสอ่ะค่ะ แม่นะบอกมาก่อนได้เปล่า แล้วจะบอกให้ว่าแหม่มแก่กว่ามากรึเปล่า
   
Tue 1 May 2007 21:31 [5]

น้องบังเก่งมากจ้า ผ่านมาได้แล้วเนอะ
ดีใจด้วยๆๆ
แต่ยังไงๆช่วงนี้นาจะต้องทานยาแก้ปวดกันไว้หน่อยก้อดีนะคะ
เป็นห่วงน้องง่ะ ^^"


ส่วนเรื่องแมวมองเนี่ย ของแม่นะเค้ามาชวนประกวดมิสทีนใช่ป่ะคะ
แต่ของหวานนี่ชวนประกวดนางงามวัดแถวบ้านมากกว่าอ่ะคะ ><

ไม่เหมือนกันหรอกค่าา อิอิอิ
   
Tue 1 May 2007 11:43 [4]

น้องบังเก่งมากๆค่ะแม่นะ ภูมิใจแทนเลยค่ะ

ลูกเจ็บแล้วเราเจ็บกว่าจริงๆนะคะ แม่นะถึงกับนั่งร้องไห้เลยเหรอ อือ สงสารทั้งแม่ทั้งลูกเลยค่ะ
   
Tue 1 May 2007 0:50 [3]

ท่าทางจะสนุกกับของเล่นจนลืมความเจ็บ

เลยละค่ะ

   
Mon 30 Apr 2007 21:53 [2]

สงสารพี่บังจัง นอนหลับไปซะแล้ว
แม่นะ   
Mon 30 Apr 2007 20:44 [1]

<< January >>

S

M

T

W

T

F

S

28 

29 

30 

31 

8 

10 

11 

12 

13 

14 

15 

16 

17 

18 

19 

20 

21 

22 

23 

24 

25 

26 

27 

28 

29 

30 

31 

<< 2009>>


ต้อนรับรอมฏอนอีกปี
ช๊อปเจ็บตัว
เตรียมตัวสอบ
เที่ยวเซนทรัล..หาลุงหมอ..หาป้าหมอ
งานวันแม่... ที่แม่ไม่ได้ไป
เที่ยวบางแสน
14week
จิตตก..หดหู่
อารมณ์ดี
เรียนกุรอ่าน..ครั้งแรก
อย่า อยู่ อย่าง อยาก
แม่ขี้ลืม
กันแท้งเข็มสุดท้าย
คุณนายแม่
วันเกิดโต๊ะห์
อาการแปลก แปลก
Happy 6st Wedding Anniversary
KYเจล..ช่วยชีวิต
ความอดทน
ครั้งหนึ่ง...ในชีวิตลูกผู้ชาย
ดินสอสี
บ่นๆเบื่อๆ
รถบังคับของบัง
คลายเครียด+ส่งการบ้าน
เงือกน้อย
5ขวบ แล้วครับ
ช้อปสนั่น
เจ็บตัว
ว่างจัด
เด็กดื้อ
ไม่สบาย
ตด...
ปิดเทอม
สำนึก
ป๋างอน
ความทรงจำสีจาง
ขอบคุณ
น๊อตหลุด
รวมมิตร2